İç
Anadolu Bölgesinin kuzeyinde İç Anadolu ile Batı Karadeniz geçiş
alanında bulunan Çankırı ilinin denizden yüksekliği 723 metredir. İlin
kuzey sınırındaki dağlar aynı zamanda en yüksek kesimini teşkil eden
Kuzey Anadolu dağlarının ikinci sırasındaki Ilgaz Dağlarıdır. İl
sınırları içindeki akarsuların en büyüğü, aynı zamanda ülkemizin en uzun
nehri olan Kızılırmak’tır.
İlin
ormanları başta Ilgaz ilçesi olmak üzere Eldivan, Elaman, Eğriova,
Düvenlik, Işık Dağı, Ilısılık, Yapraklı, Sarıkaya, Karakaya ve Erikli
dağları ve çevresindedir. İldeki bitki örtüsünün üst florasını oluşturan
iğne yapraklı ağaçlar, özellikle karaçam, sarıçam, ardıç, meşe, ladin
ve köknar gibi orman ağaçlarıyla ahlat ve kızılcık ağaçlarıdır. Ayrıca
akarsular boyunca söğüt ve kavak ağaçları ile zengin meyve bahçelerine
rastlanmaktadır.
İlde
İç Anadolu Bölgesi’nin kara iklimi egemendir. Yazlar sıcak ve kurak,
kışlar soğuk ve yağışlı geçmektedir. En sıcak aylar Temmuz ve Ağustos,
en soğuk aylar Ocak ve Şubat’tır.
Çankırı’da Neolitik Devirden (M.Ö.7000-5000) bu yana kesintisiz bir yerleşimin varlığı bilinmektedir.
Çankırı
sırasıyla Hitit, Frig, Kimmer, Pers, Büyük İskender, Roma, Bizans,
Selçuklu, Danişment, Candaroğlu ve Osmanlı dönemlerini yaşamıştır.
Bizans Döneminde Germanikopolis ve Gangra, daha sonraları Kengri olarak
adlandırılan İl, Cumhuriyet Döneminde Çankırı adını almıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder